گروه فرهنگی «سراج24»: برنامه سینمایی «هفت» در پی چیست؟ راهکاری جهت رسیدن به مرز نجات جان سینمایی که به گفته برخی به لحظه های آخرین زندگی چشم دوخته است؟ و یا ریختن آب پاکی بر دلهرههای بسیار صاحبان آثار سینمایی و یا اجرای بساطی تبلیغاتی در رسانهای ملی؟! به هر روی چند هفتهای است که گروه جدید کاری سکان هدایت جدیترین برنامه سینمایی تلویزیون را در دست گرفته اند تا سومین مرحله از آزمون برنامه ای که ادعا دارد «برای سینمای ایران» است به بوته نظر مشتاقان سینما قرار گیرد.
وجود بهروز افخمی که به لحاظ سواد سینمایی و تجربه کاری حداقل در فضای سینمای ایران کمیاب است، ضمن دلخوشی به دوستداران سینمای این دیار، دلهرههایی را هم به همراه داشته است. چرا که افخمی از دوران سیاسی کاری تا سیاستمداری و در عالم رسانهای تا ساخت سینمایی در کنار تجربه، سواد و فهم خود عنوانی دیگر را هم به همراه داشته است و آن حاشیهسازی و حاشیهپروری بوده است. مساله ای که در این چند هفته از پخش برنامه «هفت» به عنوان اصلی ترین گزینه به اجرا درآمده قابل ردیابی است. به نحوی که این حاشیه ها بیشتر از این که از سوی عوامل بیرونی باشد، از سوی خود گلادیاتور به جنگ درآمده است. البته از دوران اجرای جیرانی تا محافظه کاری های گبرلو در این برنامه حاشیه ها، تقابل ها و به عبارتی ساده دشمنی ها علیه این برنامه از سوی رقیبان بوده و هست و خواهد بود، اما این دوره تفاوتی محسوس با گذشته دارد و مدافع در این پرسه رسانه ای خود مهاجم گردیده است!
.jpg)
به هر روی قدر و اندازه برنامه ای که روزی سودای رسیدن به «90» سینمایی داشت و امروز در میان جنگ رسانه ای خود را اسیر ساخته است، جای شک و شبهه دارد که آیا تنها برنامه ای روتین جهت پُر کردن مدیران تلویزیون در زمینه سینما خواهد بود؟ و یا درجه ای مهم تر را برای خود در نظر دارد؟ آن چه در این هفته های سپری شده دریافت گردیده است، شکلی از برنامه ضبط شده ای است که در عین حال که نمی خواهد اسیر مشکلات پخش زنده شود، در مسیری دیگر سرش درد می کند برای حاشیه!
این که نگاه افخمی و تیم در اختیار وی در چه جهت و راستایی است و این که در برابر نگاه روشنفکری و سینمای گلخانه ای به صراحت ایستاده و از سینمایی دیگر و با تفکری متمایز دفاع می کند، جای بحثی دیگر است؟ اما آیا برنامه ای که جمعه شب ها از شبکه سوم سیما در قالب گفت و گو محوری شکل می گیرد، به لحاظ قدرت رسانه ای چون تلویزیون برای اهالی سینما موثر و امیدبخش است؟ آیا این همه آن چیزی است که از گروه جدید و خوش فکر برنامه «هفت» باید انتظار داشت؟ مسلم است که فضای گسترده تلویزیون شرایطی بسیار فراخ برای طرح برنامه هایی ارزنده خواهد داشت و لزومی به پخش برنامه ای خنثی نخواهد بود، چرا که برنامه ای فعلی «هفت» از طریق رسانه های دیگر هم قابل اجرا خواهد بود!
از طرفی فضای سرد و بی روح برنامه که به دلیل شکل غیرزنده برنامه و نبود خلاقیتهای اجرا، نقد و ارائه می باشد، برنامه ای خنثی را به دنبال داشته است. در میز نقد برنامه نیز مشخص است که تمامیت و جهت بخشی نقدها در اختیار مسعود فراستی است و دیگر به ظاهر منتقدان برنامه نیز تنها برای پُرکردن میزهای فضای برنامه اشغال شده اند! به هر روی تقابل اخیر بهروز افخمی و همایون اسعدیان در راستای طرح ادعایی «پنبه زنی» در شان رسانه ملی و برنامه ای که می تواند به بسیاری از معضلات و جریان های بی بهره سینمای ایران کمک کند، زیبنده نخواهد بود و این برنامه به جای دامن زدن به حاشیه ها می تواند در فضایی نقادانه به بسیاری از توقعات سینماگران و قصورات صورت یافته از سوی مسئولین سینمایی بپردازد.
